Για επικοινωνία και παρατηρήσεις στο e-mail: lsamarousiou@gmail.com



Να μην εμπορευματοποιηθεί το δάσος Συγγρού ζητάει το ΚΚΕ.



Να μην εμπορευματοποιηθεί το δάσος Συγγρού ζητάει το ΚΚΕ, με Ερώτηση που κατέθεσαν προς τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης οι βουλευτές του Κόμματος Θανάσης Παφίλης ΘανάσηςΓιάννης Γκιόκας, Λιάνα ΚανέλληΧρήστος Κατσώτης και Διαμάντω Μανωλάκου.
Παραθέτουμε την Ερώτηση:
«Όπως αποκάλυψε πρόσφατα η "Λαϊκή Συσπείρωση" Αμαρουσίου, το Δάσος Συγγρού μπαίνει ξανά στο στόχαστρο του μεγάλου κεφαλαίου. Ύστερα από επανειλημμένες, πλην ανεπιτυχείς, απόπειρες για την εμπορευματοποίησή του, ο μοναδικός πνεύμονας φυσικού δάσους μέσα στον πυκνοδομημένο ιστό του Λεκανοπέδιου βρίσκεται τώρα μπροστά σε νέα απειλή.
Προχωρώντας πάνω στις ράγες που της έστρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μαθαίνοντας από τα παθήματα των προκατόχων της, προσπαθεί να είναι πιο προσεκτική, μα δεν τα καταφέρνει. Διακηρύσσει δια στόματος υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Βορίδη ότι "το κτήμα [!] Συγγρού είναι ένα κόσμημα που θέλουμε να το εξελίξουμε[!]". Και να πώς εννοούν την 'εξέλιξη" αυτή, όπως αποκαλύφθηκε από τον ίδιο το νεόκοπο πρόεδρο του ΙΓΕ, κ. Θυμάκη, υπό το βλέμμα του κ. Βορίδη, με την ευκαιρία της παρουσίασης του νέου Δ.Σ. του ΙΓΕ:
- Να μεταλλάξουν σε "Αγρόκτημα πόλης" ένα δημόσιο Δάσος, όπως το διαμόρφωσε η φύση έναν ολόκληρο αιώνα μετά την υπογραφή του κληροδοτήματος (1921), το οποίο ήδη από το 1991 κηρύχθηκε στο σύνολό του ως "τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους". Κληροδότημα, δεν το ξεχνάμε, που αποκτήθηκε από το Συγγρό, όπως και άλλες "δωρεές" του, μέσα από την άγρια εκμετάλλευση εργαζομένων, δωροδοκίες, χρηματιστικές κερδοσκοπίες -μερικές σε βάρος και της δικής του χώρας- μαζί και την περιβόητη χρηματιστηριακή εξαπάτηση αμέτρητων χιλιάδων λαϊκών οικογενειών (βλ. «Λαυρεωτικά»).
- Στο πλαίσιο αυτό προβάλλουν ως μοντέλο "αξιοποίησης" του Δάσους "τη λογική του Estate Management - Park Management, [σ.σ.: σε απλά ελληνικά «Κτηματομεσιτική Διαχείριση - Διαχείριση Πάρκων»]…με Συμπράξεις Δημοσίου - Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), Κοινωνική Οικονομία και κάθε μορφή εφικτής συνέργειας προς όφελος του ΙΓΕ και των πολιτών [σ.σ.: διάβαζε ‘’επιχειρηματιών’’]". Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει πιο ακριβής τρόπος για να περιγράψει κανείς τη λέξη "ξεπούλημα" με τη γνωστή φρασεολογία της αστικής τάξης.
Πολιορκητικός κριός της κυβέρνησης της ΝΔ αναδεικνύεται και αυτή τη φορά, όπως και στην προηγούμενη περίπτωση του 2017 με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το δίδυμο Περιφέρεια Αττικής - ΙΓΕ, υπό την εποπτεία του νέου περιφερειάρχη Αττικής κ. Πατούλη, καθώς ο πρόεδρος και τα δύο από τα τακτικά μέλη του 7μελούς ΔΣ του ΙΓΕ είναι πρώην και νυν συνεργάτες του, με τους υπόλοιπους, άλλωστε, να απολαμβάνουν της πλήρους εμπιστοσύνης της κυβέρνησης. Συνένοχος στο νέο αντιλαϊκό εγχείρημα αποκαλύπτεται η προσκείμενη στη ΝΔ νέα Δημοτική Αρχή, διάδοχη -και ως προς τα φυσικά της πρόσωπα- της Διοίκησης Πατούλη, αλλά και η δημοτική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον κ. Καραμέρο, που "άχνα δεν έχουν βγάλει" μέχρι τώρα για το επιχειρούμενο έγκλημα. Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού όλα τα αστικά κόμματα, μαζί και τα στελέχη τους στην Τοπική Διοίκηση, τους ίδιους στόχους υπηρετούν με επίκεντρο τα κέρδη του κεφαλαίου.
Αυτό, πράγματι, επιβεβαιώνει και η "ιστορία" του Δάσους Συγγρού: ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και, ξανά τώρα, ΝΔ δεν κουράζονται να ψάχνουν τρόπους για να προσφέρουν ως φιλέτο στο κεφάλαιο το μεγαλύτερο φυσικό Δάσος που έχει διασωθεί μέσα στον πυκνοδομημένο ιστό του Λεκανοπέδιου. Πολύ περισσότερο τώρα που, όπως έγκαιρα έχει αποκαλύψει το ΚΚΕ και η "Λαϊκή Συσπείρωση", η εμπορική εκμετάλλευσή του συνδέεται στενά με την από κοινού δρομολογημένη μετεγκατάσταση του Καζίνο Πάρνηθας στο κτήμα Δηλαβέρη στο Μαρούσι.
Κοινή, άλλωστε, είναι η πολιτική τους και για το ξεπούλημα γενικότερα της λαϊκής περιουσίας στο κεφάλαιο μέσα από νόμους, Προεδρικά Διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις με θύματα δημόσια γη, δάση, ελεύθερους χώρους, αιγιαλούς και παραλίες, οικοσυστήματα, δρυμούς και άλλες προστατευόμενες περιοχές.
- Υπενθυμίζουμε ότι είχε προηγηθεί το «φιλόδοξο» σχέδιο ιδιωτικοποίησης - τσιμεντοποίησης το 2003 επί δημαρχίας Τζαννίκου (κυβέρνηση Σημίτη) ενόψει και της "Μεγάλης Ιδέας" των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, που γέμισαν τις τσέπες επώνυμων μεγαλοεπιχειρηματιών, μέσα από τη λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος.
- Ακολούθησε ως «τροχιοδεικτική βολή», το Δεκέμβρη του 2010, επί δημαρχίας Πατούλη (κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου), η έναντι 30 αργυρίων παραχώρηση της χρήσης του για διαφημιστικό δρώμενο γνωστού μονοπωλίου αθλητικών ειδών. Εγχείρημα που το ΚΚΕ κατάγγειλε με Ερώτησή του στη Βουλή.
- Ακολούθησε η προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του, το 2013 επί δημαρχίας Πατούλη (κυβέρνηση Σαμαρά με στήριξη ΠΑΣΟΚ), με την απορρόφηση ("συγχώνευση" το είπαν) του Ινστιτούτου Γεωπονικών Επιστημών - ΙΓΕ, διαχειριστή του κληροδοτήματος, από τον "Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό - Δήμητρα", Νομικό Πρόσωπο εποπτευόμενο από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων.
- Τη σκυτάλη παρέλαβε τον Αύγουστο του 2017 (κυβέρνηση Τσίπρα) η Περιφέρεια Αττικής με διοίκηση Δούρου και με "Δούρειο Ίππο" ένα "δίκτυο συνεργασίας επιχειρήσεων" τουριστικού προσανατολισμού με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Discover North Athens". Το όλο εγχείρημα οργάνωσε και συντόνισε ο τότε αντιπεριφερειάρχης Βόρειου Τομέα κ. Καραμέρος.
Όλες, όμως, οι πιο πάνω απόπειρες σύμπασας της πολιτικής εκπροσώπησης της αστικής τάξης για την εμπορευματοποίηση του Δάσους Συγγρού σκόνταψαν στην αποφασιστική κάθε φορά αντίδραση του Μαρουσιώτικου λαού, φορέων της ευρύτερης περιοχής, καθώς και της "Λαϊκής Συσπείρωσης" μέσα κι έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο.
Τώρα, μετά την αποκάλυψη της νέας απόπειρας εμπορευματοποίησης του δάσους και αλλαγής του φυσικού χαρακτήρα του ως δάσος -όπως διαμορφώθηκε ένα αιώνα μετά την υπογραφή του κληροδοτήματος- οι σπασμωδικές αντιδράσεις όλων των εμπλεκομένων είναι απλώς κορώνες παραπλάνησης, καθώς δεν λένε τίποτα για την "ταμπακιέρα'. Τίποτα δεν παίρνουν πίσω από τις δηλώσεις τους για "ΣΔΙΤ', 'Estate Management - Park Management", και "κάθε μορφή εφικτής συνέργειας προς όφελος του ΙΓΕ…". Τι σημαίνουν όλα αυτά αν όχι την πιο ξεκάθαρη ομολογία για ιδιωτικοποίηση - εμπορευματοποίηση του Δάσους;
Απέναντι στη νέα αυτή απόπειρα εμπορευματοποίησης - τσιμεντοποίησης του Δάσους Συγγρού, τα λαϊκά στρώματα στο Μαρούσι και στην ευρύτερη περιοχή προβάλλουν το δικό τους πλαίσιο στη βάση της παραπέρα αναβάθμισής του σε πνεύμονα πρασίνου, αλλά και σε φυσικό χώρο αναψυχής, ως απέριττου φυσικού δάσους. Απαιτεί να γίνουν παρεμβάσεις για μια πιο αποτελεσματική πυροπροστασία και φύλαξή του, για την παραπέρα ενίσχυση της δασικής βλάστησης παράλληλα με τη διατήρηση, απέναντι στην αδυσώπητη επίθεση που δέχεται, της ήπιας γεωργικής χρήσης για τη "μόρφωση καλών γεωργών και κηπουρών" στην ορισμένη έκταση, που διατίθεται για το σκοπό αυτό. Στο πλαίσιο αυτό απαραίτητη είναι η διευκόλυνση της ημερήσιας αυθόρμητης ή και οργανωμένης (π.χ. από σχολεία, ΚΑΠΗ κ.ά.) επίσκεψής του χωρίς αχρείαστα τεχνικά έργα, που σε τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν τον προάγγελο για καταστροφικές κερδώες 'αξιοποιήσεις", με ό,τι αυτές συνεπάγονται.
Ύστερα από τα παραπάνω ερωτάται ο κ. Υπουργός για το ποιες είναι οι προθέσεις της κυβέρνησης απέναντι στην δίκαιη λαϊκή απαίτηση να παραμείνει και να ενισχυθεί το Δάσος Συγγρού ως δάσος - πνεύμονας πρασίνου σύμφωνα με τα παραπάνω, χωρίς παρεμβάσεις που στοχεύουν άμεσα ή έμμεσα στην εμπορευματοποίησή του».

ΠΟΙΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ;

 
 

ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2019

  Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι «επιδόσεις» της δημοτικής αρχής στο θέμα της ανακύκλωσης, όπως προκύπτουν μέσα από τον ίδιο της τον Απολογισμό έτους 2018. Η ποσότητα των απορριμμάτων, που εντάχθηκαν στο σύστημα διαχείρισης του δήμου, έφτασε το 2018 τους 40.071 τον. Σε αυτούς  περιλαμβάνονται 4.699 τον, που μεταφέρθηκαν μέσω των μπλε κάδων (απορρίμματα συσκευασίας και έντυπο, κυρίως, χαρτί)  στο οικείο Κέντρο Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ). Από την ποσότητα αυτή διαχωρίστηκαν στο ΚΔΑΥ και οδηγήθηκαν προς ανακύκλωση 2.129 τον (45,3%) ενώ οι υπόλοιποι 2.570 τον (54,7%) οδηγήθηκαν, ως άχρηστα υπολείμματα, από την εταιρεία του ΚΔΑΥ στο ΧΥΤΑ Φυλής.
Παίρνοντας, επιπλέον, υπόψη ως εύλογες παραδοχές ότι:
από την ποσότητα των υλικών που ανακυκλώνονται μέσω των μπλε κάδων το 60% περίπου (1.280 τον) είναι απορρίμματα συσκευασίας (Α.Σ.), ενώ το υπόλοιπο είναι χαρτί, έντυπο κ.ά., και
το ποσοστό των απορριμμάτων συσκευασίας (Α.Σ.) αποτελεί το 22% (8.816 τον) επί του συνόλου των πιο πάνω δημοτικών αποβλήτων,
προκύπτουν οι παρακάτω επιδόσεις του δ. Αμαρουσίου για το 2018 στον τομέα της ανακύκλωσης:
(ι) Συνολικό ποσοστό ανακύκλωσης (Α.Σ. + χαρτί) μέσω των μπλε κάδων επί του συνόλου των δημοτικών αποβλήτων: 2.129/ 40.071 = 5,31% (!)
(ιι) Ποσοστό ανακύκλωσης των απορριμμάτων συσκευασίας επί των απορριμμάτων συσκευασίας που περιέχονται στο σύνολο των απορριμμάτων: 1.280/8.816 = 14,52% (!!)
Το τελευταίο αυτό ποσοστό απέχει παρασάγγες από τον εξωπραγματικό, είναι αλήθεια, στόχο του 65% για το 2020, που έχει βάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση, με κριτήριο τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων του κλάδου, και έσπευσε να υιοθετήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μέσω του  αντιλαϊκού Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ). Άλλωστε, στα ίδια περίπου χαμηλά επίπεδα κινούνται και τα συνολικά αποτελέσματα των δήμων της Αττικής.
Από εκεί και πέρα, όμως, πάει πολύ να παριστάνει ο κ. Πατούλης τον υπέρμαχο της ανακύκλωσης, πολύ περισσότερο που σε καμία ενέργεια δεν προχώρησε - αν και πρόεδρος της ΚΕΔΕ - προκειμένου να διεκδικήσει, τόσο από το κράτος όσο και από την ανώνυμη εταιρεία που διαχειρίζεται το σύστημα των μπλε κάδων, τους πόρους για την προμήθεια του αναγκαίου εξοπλισμού και την κάλυψη των αυξημένων λειτουργικών δαπανών, που απαιτεί η χωριστή αποκομιδή του φορτίου των μπλε κάδων.
Στο σημείο αυτό τα στοιχεία του Απολογισμού είναι αποκαλυπτικά: Το 2018 για να οδηγηθούν στο ΚΔΑΥ οι 2.129 τον, που εντέλει ανακυκλώθηκαν, εκτελέστηκαν 1245 δρομολόγια συλλογής (και κατόπιν μεταφοράς), δηλ. 1,71 τον ανά δρομολόγιο συλλογής. Και αυτό τη στιγμή που το μέσο φορτίο σύμμεικτων που συλλέγεται ανά δρομολόγιο συλλογής ενός κλασσικού απορριμματοφόρου ξεπερνά τους 5 τον. Με άλλα λόγια το κόστος αποκομιδής ενός τόνου ανακυκλωθέντων απορριμμάτων είναι τριπλάσιο έναντι ενός τόνου σύμμεικτων.
Συμπέρασμα 1: Και σε αυτή την περίπτωση το «μάρμαρο» το πληρώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά μέσω των τελών καθαριότητας.
Όσο για τα έσοδα από την πώληση  των ανακυκλωθέντων υλικών (πάμφθηνη πρώτη ύλη για τους βιομήχανους) εισπράττονται μεν από τις εταιρείες που διαχειρίζονται τα ΚΔΑΥ αλλά, σε κάθε περίπτωση, δεν καλύπτουν ούτε καν το κόστος λειτουργίας τους. Με τα κέρδη τους να διασφαλίζονται από την εταιρεία («Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης ΑΕ» - ΕΕΑΑ ΑΕ), που διαχειρίζεται το σύστημα των «μπλε κάδων».
Όχι βέβαια ότι βάζει τίποτα από την τσέπη της. Ό,τι χρήματα διαθέτει (για τους επιχειρηματίες του κλάδου, για τον εαυτό της και για κάτι ψίχουλα προς τους δήμους)  προέρχονται από το λεηλατημένο λαϊκό βαλάντιο, καθώς όλα τα συσκευασμένα προϊόντα που αγοράζονται  είναι ήδη επιβαρυμένα με ένα ποσό, που γεμίζει τα ταμεία της ΕΕΑΑ ΑΕ, προορισμένο υποτίθεται για την ανακύκλωση των δημοτικών πρωτίστως απορριμμάτων συσκευασίας.
Συμπέρασμα 2: Και πάλι το «μάρμαρο» το πληρώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά, στην περίπτωση αυτή ως καταναλωτές συσκευασμένων προϊόντων.
Είχαν γραφτεί οι γραμμές αυτές όταν αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα του ΕΔΣΝΑ τα αναλυτικά κατά δήμο στοιχεία για τη διαχείριση των δημοτικών αποβλήτων της Αττικής. Από αυτά προκύπτει ότι, τηρουμένων των δύο παραδοχών που κάναμε για το Μαρούσι, τα αποτελέσματα το 2018 για την ανακύκλωση με ΔσΠ των δημοτικών αποβλήτων, συνολικά για την Αττική, είναι ακόμη χειρότερα απ’ ότι στο Μαρούσι:
- Τα υπολείμματα των ΚΔΑΥ έφτασαν τους 81.534 τον, δηλαδή ανακυκλώθηκαν μέσω των μπλε κάδων (81.534 * 0,453/0,547 =) 67.522 τον (Α.Σ. + χαρτί). Στο σύνολο των δημοτικών απορριμμάτων, που παράχθηκαν το 2018 (1.800.275 τον), προκύπτει ποσοστό ανακύκλωσης  μόλις 3,75%!
- Τα Α.Σ. που ανακυκλώθηκαν (67.522 * 0,60 =), 40.513 τον, επί των Α.Σ. που περιλαμβάνονται στο σύνολο των παραχθέντων απορριμμάτων της Αττικής (1.800.275 * 0,22 =) 396.060 τον καθηλώθηκαν στο (40.513/396.060 =) 10,2%! Τεράστια απόσταση από το φαραωνικό 65% του ΕΣΔΑ και του ΠΕΣΔΑ Αττικής.
Το παραπάνω αποτελέσματα, αντιπροσωπευτικά για την πλειονότητα των δήμων της Αττικής, αποτελούν αδιάψευστη μαρτυρία:
Για την οικτρή αποτυχία (ποσοτική, ποιοτική, οικονομική) του συστήματος των μπλε κάδων της «Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης ΑΕ» (ΕΕΑΑ ΑΕ), με την περιορισμένη μέχρι σήμερα συμμετοχή των δημοτών να αποτελεί μία μόνο πλευρά του προβλήματος.
Για το γεγονός ότι η ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή ανακυκλώσιμων υλικών από τα απορρίμματα, όσο κι αν βελτιωθεί σε ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες με μετρήσιμα αποτελέσματα υπέρ του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των λαϊκών στρωμάτων, αυξάνει εντέλει σημαντικά το κόστος αποκομιδής των δημοτικών αποβλήτων.
Για την υποχρέωση της εκάστοτε κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει γενναία τη δημοτική ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή με πρόσθετη για το σκοπό αυτό φορολογία του κεφαλαίου.
Ύστερα από τα παραπάνω, η απάντηση στο διπλό ερώτημα του τίτλου προκύπτει αβίαστα:
- Ανακύκλωση λειψή, και αυτό για να ενισχυθεί κατά προτεραιότητα, με πακτωλό δημόσιων πόρων, η προώθηση, με ή χωρίς ΣΔΙΤ, των μονάδων επεξεργασίας σύμμεικτων αποβλήτων (ΜΕΑ).
- Ανακύκλωση για το κεφάλαιο, κατασκευαστικό και βιομηχανικό που εξασφαλίζουν, κυρίως μέσω των ΜΕΑ:  Μεγάλης διάρκειας (για 25 περίπου χρόνια) υψηλά ποσοστά κέρδους το πρώτο, πάμφθηνη πρώτη ύλη το δεύτερο, μαζί και απορριμματικά καύσιμα για τις τσιμεντοβιομηχανίες και μάλιστα επί πληρωμή τους!
Και όλα αυτά με τη λαϊκή οικογένεια να υφίσταται όλο και βαρύτερες τις περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες της φιλομονοπωλιακής πολιτικής κυβέρνησης - ΕΕ και στον τομέα της ανακύκλωσης των αποβλήτων. Άλλη μια επίθεση που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη.
Πρέπει, όμως, να ξέρουμε όλοι ότι η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στο ότι η διαχείριση των απορριμμάτων στην κοινωνία μας, δεν γίνεται με κριτήριο τις ανάγκες της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας, αλλά υποτάσσεται στα κέρδη μεγάλων επιχειρήσεων. Τα σκουπίδια, είναι "χρυσός" για τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα κι αυτός είναι ο λόγος που έχουν καταντήσει εδώ και χρόνια εφιάλτης για τα λαϊκά στρώματα σε πολλές περιοχές της χώρας, μαζί και στην Αττική. Γι' αυτό η λαϊκή πρωτοβουλία και δράση πρέπει να έχει πάντα κατά νου ότι ο αγώνας σήμερα για μια ορθολογική διαχείριση των αποβλήτων με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος, της ανθρώπινης υγείας και του λεηλατημένου εισοδήματος των εργαζόμενων δεν πρέπει να αφήνει στο απυρόβλητο το βασικό υπεύθυνο, τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης που ενδιαφέρεται μόνο για το πώς θα αυγατίζουν τα κέρδη του κεφαλαίου.

ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΕΙΣΜΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ

 
 

Μαρούσι 16/9/2019

  Έντονη ανησυχία για την ασφάλεια νηπίων και μαθητών, διδακτικού προσωπικού και γονιών προκαλεί η ανακοίνωση του δήμου, την 13.9.19, με τίτλο: «Αυτοψίες σε όλα τα σχολικά συγκροτήματα από τις υπηρεσίες του Δήμου κατόπιν εντολής του Δημάρχου Αμαρουσίου Θ. Αμπατζόγλου».
Το ανησυχητικό της υπόθεσης έγκειται στην καθησυχαστική διαβεβαίωση του κ. δημάρχου, αναφερόμενος στην «ολοκλήρωση της διενέργειας των αυτοψιών στα σχολεία», σύμφωνα με την οποία: «Η αυτοψία των χώρων και η επίλυση των θεμάτων που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης ήταν το πρώτο βήμα». Και τούτο επειδή μεταξύ των θεμάτων που «χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης» πρώτο στη σειρά έχει η αξιολόγηση της αντοχής των σχολικών κτηρίων απέναντι σε μελλοντικό σεισμό («σκελετός», τοιχοποιία, σοβάδες, γύψινα στοιχεία της οροφής κ.ά.) για την οποία, όμως, καμία τέτοια αναφορά δεν γίνεται στην ανακοίνωση!
Ας αφήσει, λοιπόν, κατά μέρος η δημοτική Αρχή τις πομπώδεις δηλώσεις της. Πολύ περισσότερο, που η κατάσταση των κτηρίων στο Μαρούσι που στεγάζουν Νηπιαγωγεία, Δημοτικά σχολεία και Γυμνάσια – Λύκεια, δεν επιτρέπουν τέτοιες αμετροέπειες.
Τα στοιχεία της αρμόδιας Υπηρεσίας του δήμου για την ηλικία των κτηρίων αυτών είναι τραγικά. Σύμφωνα με στοιχεία του Δεκέμβρη 2018 από τα 55 κτήρια (μέση ηλικία 40,4 χρόνια) τα 35 (64%) χτίστηκαν όταν βρίσκονταν σε ισχύ ο ανεπαρκέστατος, για τα σημερινά δεδομένα, αντισεισμικός κανονισμός (Α.Κ.) του 1959, μερικά μάλιστα πριν απ’ αυτόν. Συγκεκριμένα, από τα 55 κτήρια (23 Γυμνάσια – Λύκεια, 17 Νηπιαγωγεία, 15 Δημοτικά)
- Τα 9 χτίστηκαν πριν εφαρμοστεί ο Α.Κ. 1959. Πρόκειται για 6 Γυμνάσια – Λύκεια, 1 Νηπιαγωγείο και 2 Δημοτικά.- -- Τα 26 χτίστηκαν στη διάρκεια εφαρμογής του Α.Κ. 1959 πριν τεθεί σε εφαρμογή ο Α.Κ. του 1984. Πρόκειται για 6 Γυμνάσια – Λύκεια, 10 Νηπιαγωγεία και 10 Δημοτικά.
Τα παραπάνω είναι προφανώς σε γνώση και της Διοίκησης Αμπατζόγλου, η οποία - ακολουθώντας την τακτική και των προκατόχων της – επιχειρεί να κρύψει το πρόβλημα κάτω απ’ το χαλί. Η δική της όμως ευθύνη, την οποία επιχειρεί, χωρίς αιδώ, να φορτώσει στις Σχολικές Επιτροπές (!), είναι τώρα μεγαλύτερη. Δείχνει να μη δίνει σημασία στο γεγονός ότι η σεισμική τρωτότητα των παλαιών κτηρίων επιδεινώνεται όλο και περισσότερο,  χρόνο με το χρόνο, όπως έδειξαν και οι βλάβες, που προκάλεσε στα παλαιά κτήρια το τελευταίο χτύπημα του Εγκέλαδου στην Αττική.
Είναι φανερό ότι πρυτανεύουν άλλες προτεραιότητες στους σχεδιασμούς της, όπως η παραπέρα «ανάπτυξη» στο Μαρούσι σύμφωνα με το γενικότερο σχεδιασμό της αστικής τάξης για την Αττική, με στόχο περισσότερες κερδοφόρες για το κεφάλαιο επενδύσεις σε βάρος της ποιότητας ζωής των λαϊκών στρωμάτων. Αδιάψευστη απόδειξη γι’ αυτό αποτελεί η επιχειρούμενη εμπορευματοποίηση του Δάσους Συγγρού, η μετεγκατάσταση του Καζίνο της Πάρνηθας στο κτήμα Δηλαβέρη, η «αξιοποίηση» του κτήματος στο Τατόι, η επιτάχυνση της τσιμεντοποίησης του Ελληνικού από την κυβέρνηση της ΝΔ, σταθερά πάνω στις ράγες που έστρωσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Στο χέρι όμως του Μαρουσιώτικου λαού είναι να διεκδικήσει αγωνιστικά, χωρίς εκπτώσεις και συμψηφισμούς, τις δικές του προτεραιότητες για μια καλύτερη ζωή. Ανάμεσά τους και η αντισεισμική θωράκιση των κτηρίων, που στεγάζουν ή πρέπει να μεταστεγαστούν τα παιδιά και τα εγγόνια του, με πρώτο και άμεσο βήμα τη διενέργεια του Προσεισμικού Ελέγχου στις σχολικές μονάδες που αναφέρθηκαν πιο πάνω.
Οι δημοτικοί σύμβουλοι του ΚΚΕ με τη Λαϊκή Συσπείρωση, αναγνωρίζοντας τη ζωτικής σημασίας σπουδαιότητα του προβλήματος, θα ελέγχουν επίμονα τη δημοτική Αρχή για την επίλυσή του δίνοντας ταυτόχρονα και την αμέριστη συμπαράστασή τους στους μαζικό-λαϊκό κίνημα  του Μαρουσιού, στην πάλη του για  τη στέγαση νηπίων και μαθητών σε ασφαλείς, ανθεκτικές απέναντι στο σεισμό αίθουσες.-
ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΣΥΓΓΡΟΥ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ!

                       




   ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΣΥΓΓΡΟΥ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ!

Μαρούσι 9/9/2019

Για πολλοστή φορά το Δάσος Συγγρού μπαίνει στο στόχαστρο του κεφαλαίου.
Θυμίζουμε ότι η πρώτη ευθεία απόπειρα εμπορευματικής εκμετάλλευσης του Δάσους («αξιοποίηση» και «αναβάθμιση» το λένε) έγινε το 2003, με κυβέρνηση Σημίτη και επί δημαρχίας Τζαννίκου. Τότε που το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, στη συνεδρίαση της 17.7.2003, ψήφισε κατά πλειοψηφία Προγραμματική Σύμβαση για την «αναβάθμιση του κτήματος» μεταξύ του δήμου, του υπουργείου Γεωργίας και του Ινστιτούτου Γεωπονικών Επιστημών (ΙΓΕ), διαχειριστή του δάσους, κληροδοτήματος της Ιφιγένειας Συγγρού. Απόπειρα, που ναυάγησε κάτω και από την αντίδραση  του Μαρουσιώτικου λαού, με τη θερμή συμπαράσταση της δημοτικής παράταξης του ΚΚΕ («Δημοτική Ενότητα») και του «Ριζοσπάστη», που αποκάλυψε και πρόβαλε την επιχείρηση «ιδιωτικοποίησης /τσιμεντοποίησης» .
Νέα «τροχιοδεικτική βολή» δέχτηκε το Δάσος το Δεκέμβρη του 2010, με κυβέρνηση  Γ. Παπανδρέου όταν το ΙΓΕ παραχώρησε τη χρήση του κληροδοτήματος σε πολυεθνική αθλητικών ειδών για τη διεξαγωγή αγώνα ανωμάλου δρόμου την 4.12.10. Το εγχείρημα αυτό πέρασε απαρατήρητο από τη Διοίκηση Πατούλη και τις παρατάξεις των αστικών κομμάτων όχι όμως από τη Λαϊκή Συσπείρωση και το ΚΚΕ, που το ανάδειξε και το κατάγγειλε με ερώτησή του στη Βουλή. Υποχρεώθηκε, έτσι, ο τότε υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να «διαβεβαιώσει» στην απάντησή του, έστω και υποκριτικά, ότι «το Υπουργείο … είναι αντίθετο σε κάθε είδους ‘’εμπορευματοποίηση’’ της περιουσίας του Ιδρύματος, η οποία και θα αξιοποιείται για το σκοπό των Δωρητών». Αναγνώρισε, επίσης, το ρόλο του - και πώς θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά – «ως μοναδικού πνεύμονα πρασίνου».
Η επόμενη προσπάθεια έγινε το 2013 με κυβέρνηση Σαμαρά (ΝΔ με στήριξη ΠΑΣΟΚ) όταν επιχειρήθηκε η απορρόφηση του ΙΓΕ («συγχώνευση» το έλεγαν) από τον «Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό – Δήμητρα», Νομικό Πρόσωπο εποπτευόμενο από το τότε Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων. Ήταν φανερό ότι ο εξοβελισμός του νόμιμου διαχειριστή θα έλυνε τα χέρια της κυβέρνησης για το προοδευτικό ξεπούλημα του κληροδοτήματος, δάσους και δασικής έκτασης 970 στρεμμάτων. Και η προσπάθεια όμως αυτή προσέκρουσε και πάλι στις αντιδράσεις  των εργαζομένων, όσο και του ΙΓΕ, μαζί και της «Λαϊκής Συσπείρωσης».
Η απόπειρα εμπορευματοποίησης του Δάσους επιχειρήθηκε ξανά τον Αύγουστο του 2017, με κυβέρνηση Τσίπρα, μέσω της Περιφέρειας Αττικής προεξάρχοντος του τότε Αντιπεριφερειάρχη Βόρειου Τομέα κ. Καραμέρου και με την ανοιχτή τώρα σύμπραξη της Διοίκησης του ΙΓΕ. Μη κρατώντας ούτε τα πιο στοιχειώδη προσχήματα επιχείρησαν να γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το σκοπό του κληροδοτήματος και να προχωρήσουν στην τουριστική «αξιοποίηση» του Δάσους μέσω ενός «δικτύου συνεργασίας επιχειρήσεων που στοχεύουν στην ίδια θεματική αγορά», εν προκειμένω την τουριστική, με τον τίτλο «Discover North Athens». Απόπειρα που είχε την τύχη των προηγούμενων ύστερα από τις αντιδράσεις  και πάλι, του Μαρουσιώτικου λαού,  φορέων της ευρύτερης  περιοχής, μαζί και της «Λαϊκής Συσπείρωσης»,  μέσα κι’ έξω από το δημοτικό Συμβούλιο.
Η απειλή επανέρχεται τώρα δριμύτερη. Προχωρώντας πάνω στις ράγες που της έστρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ η κυβέρνηση της ΝΔ, μαθαίνοντας από τα παθήματα των προκατόχων της, προσπαθεί να είναι πιο προσεκτική. Η ….κυβέρνηση θέλει να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει!
Διακηρύσσει δια στόματος κ. Βορίδη, υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ότι «το κτήμα [!] Συγγρού είναι ένα κόσμημα που θέλουμε να το εξελίξουμε [!]». Το πώς θέλουν να το «εξελίξουν» γίνεται ολοφάνερο μέσα από μισή μόλις σελίδα δηλώσεων, που έκανε ο εκ των συμπραττόντων στο επιχειρούμενο έγκλημα νέος πρόεδρος του ΙΓΕ, κ. Θυμάκης, με την ευκαιρία της παρουσίασης του νέου Δ.Σ. του ΙΓΕ (βλ. “enypografa.gr” – 3.9.19):
Σε «Αγρόκτημα Πόλης» θέλουν να υποβαθμίσουν ένα δημόσιο Δάσος, όπως το διαμόρφωσε η φύση ένα ολόκληρο αιώνα μετά την υπογραφή του κληροδοτήματος (1921), το οποίο ήδη από το 1991 κηρύχθηκε στο σύνολό του ως «τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους» με την υπουργική απόφαση έγκρισης του ΓΠΣ Αμαρουσίου. Ένα «αγρόκτημα» με «τη λογική του ‘’Ελεύθερου Πάρκου [!]’’», κατά το πρότυπο συγκεκριμένων «αλσών», «κήπων» και «πάρκων»!
Ομολογείται ξεδιάντροπα από το νεόκοπο πρόεδρο του ΙΓΕ, υπό το βλέμμα του κ. Βορίδη: «Κινούμαστε στη λογική του Estate Management / Park Management, … με Συμπράξεις Δημοσίου – Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), Κοινωνική Οικονομία και κάθε μορφή εφικτής συνέργειας προς όφελος του ΙΓΕ και των πολιτών [διάβαζε: ‘’επιχειρηματιών’’]». Τί σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά με το σκοπό του κληροδοτήματος, «να χρησιμεύει εις την μόρφωσιν καλών γεωργών και κηπουρών»; Μόνο σχέση αντιπαλότητας!
Άλλωστε, και εκεί που επιχειρείται να αποκατασταθεί, εντελώς προσχηματικά, μια κάποια σχέση με τον πιο πάνω σκοπό, αυτό γίνεται σε μια προσπάθεια, σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις του κ. Θυμάκη, να μεταλλαχθεί το κληροδότημα «σε χώρο επιμόρφωσης ειδικών» και μάλιστα «σε θέματα που αφορούν ευρύτερα τις εξελίξεις στην “έξυπνη” γεωργία και τη νέα ΚΑΠ», δηλαδή την καταστροφική για τη φτωχομεσαία αγροτιά της χώρας Κοινή Αγροτική Πολιτική. 
Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, «άχνα δεν έχει βγάλει» μέχρι τώρα η «πολυσυλλεκτική», αλλά με ενιαία την αντιλαϊκή της στόχευση, δημοτική Αρχή του κ. Αμπατζόγλου. Το ίδιο και οι δημοτικοί της σύμβουλοι, που είχαν ξεσηκωθεί κατά της προ διετίας απόπειρας των ΣΥΡΙΖΑ – Δούρου – Καραμέρου.  Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά αφού όλα τα αστικά κόμματα, μαζί και τα στελέχη τους στην Τοπική Διοίκηση, τους ίδιους στόχους υπηρετούν με επίκεντρο τα κέρδη του κεφαλαίου.
Αυτό επιβεβαιώνει και η «ιστορία» του Δάσους Συγγρού: ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και, ξανά τώρα, ΝΔ δεν κουράζονται να ψάχνουν τρόπους για να προσφέρουν ως φιλέτο στο κεφάλαιο το μεγαλύτερο φυσικό Δάσος που έχει διασωθεί μέσα στον πυκνοδομημένο ιστό του Λεκανοπέδιου. Πολύ περισσότερο που, όπως έγκαιρα έχει αποκαλύψει η «Λαϊκή Συσπείρωση», η εμπορική εκμετάλλευση του Δάσους συνδέεται άμεσα με την μετεγκατάσταση του Καζίνο Πάρνηθας στο κτήμα Δηλαβέρη, στο Μαρούσι.
Ένα τέτοιο έγκλημα δεν πρέπει να περάσει. Το Δάσος Συγγρού αποτελεί πραγματικό πνεύμονα πρασίνου, ανάσα ζωής για τα λαϊκά στρώματα αλλά και φυσικού χώρου αναψυχής, ως απέριττου δάσους, για τη λαϊκή οικογένεια μιας πολύ ευρύτερης περιοχής από αυτήν του Μαρουσιού και της Κηφισιά. Μόνο σε μια τέτοια κατεύθυνση νοείται η αξιοποίηση του πνεύμονα αυτού. Στο πλαίσιο αυτής είναι απαραίτητο να γίνουν παρεμβάσεις για μια πιο αποτελεσματική πυροπροστασία και φύλαξή του, για τη διατήρηση και ενίσχυση της δασικής βλάστησης, παράλληλα με την υλοποίηση του σκοπού του κληροδοτήματος στη συγκεκριμένη προς τούτο, γεωργικής χρήσης, περιοχή που διατίθεται. Στο πλαίσιο αυτό απαραίτητη είναι η διευκόλυνση της ημερήσιας αυθόρμητης ή και οργανωμένης (πχ από σχολεία, ΚΑΠΗ κ.ά.) επίσκεψής του χωρίς τεχνικά έργα, που σε τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν τον προάγγελο για κερδώες «αξιοποιήσεις». Πολύ περισσότερο που έχουν προ πολλού αποκαλυφθεί, και κάθε τόσο επανεμφανίζονται, οι προθέσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων και δημοτικών /περιφερειακών Αρχών για την εμπορευματοποίηση και αυτού του χώρου.

Για να γίνει, όμως αυτό, απαραίτητο είναι οι εργαζόμενοι του Μαρουσιού, αλλά και της ευρύτερης περιοχής,  να  προβάλουν τώρα   την οργανωμένη αντίστασή τους, ώστε να αποκρούσουν «εν τη γενέσει της» τη νέα, πιο επικίνδυνη τη φορά αυτή, απειλή έχοντας κατά νου ότι η «Λαϊκή Συσπείρωση»  θα βρεθεί και αυτή τη φορά αταλάντευτα στο πλευρό τους.-